DE OPSTANDING LEVEN

1 KORINTE 15 VERS 42 EN 43 Wat in vergankelijke vorm wordt gezaaid, wordt in onvergankelijke vorm opgewekt, wat onaanzienlijk en zwak is wanneer het wordt gezaaid, wordt met schittering en kracht opgewekt.

ZING

Word wakker mijn ziel uit de nevels van de nacht Het is zijn Geest die je wekt om het hoogste lied te zingen. Zing met heel je hart gooi alle remmen los bejubel de Dageraad want de nacht is ontkracht. Zing met je broers en je zussen juich met heel de kerk op aarde geef je vrij en doe mee dans en laat de liefde je leiden. Zing met heel je ziel, mateloos en grenzeloos durf het aan en laat je gaan dronken van vreugde vervuld. De dageraad is opgegaan Christus is opgestaan
DAGERAAD
Psalm 57:9–11 9   Word wakker, mijn ziel, harp en citer, word wakker: ik ga de dageraad wekken. 10   U, Heer, wil ik prijzen onder de volken, over U wil ik zingen bij alle naties, 11   want tot aan de hemel reikt uw liefde, tot in de wolken reikt uw trouw.
I WILL RISE
JOB 38 VERS 12 Heb jij ooit de morgen ontboden, de dageraad zijn plaats gewezen,
Alles is anders Alles is hetzelfde In het rijzend morgenrood staren de Israëlieten over de rode zee die zich toegesloten achter hen bevindt. Was het een droom - die donkere nacht, waarvan ze nu door kou bevangen afscheid nemen? Huizenhoog rees het water waar ze in een roes van angst en euforie doorheen trokken, dreigend en hijgend de Egyptische strijdwagens op hun hielen. Alles is anders Alles is hetzelfde Het morgenrood wekt een nieuwe tijd. De opkomende zon verwarmt hun lichamen. Maar de schoenen aan hun voeten zijn dezelfde. De mensen naast wie ze lopen zijn dezelfde. Honger en dorst, het hart dat klopt in hun borst. Het morgenrood wekt een nieuwe tijd. Niets is meer wat het was. Het voelt zo vreemd, zo vrij. Hoe omarm je een toekomst waarin alles mogelijk is? Alles is anders Alles is hetzelfde In het rijzend morgenrood stromen tranen over het gezicht van Maria. Het is de pijn van het gemis, de verwarring. Haar hart huilt om de liefde die zich zo moeizaam in woorden hult. Is het een droom – de leegte van het graf. Ze vindt hem niet. Verdooft staat ze in het ontluikende licht van een nieuwe dag. Engelen moedigen haar begripvol aan ‘droog je tranen, wie je zoekt is heel dicht bij!’ De Heer spelt haar naam, fluistert beloften, maar hem aanraken mag ze niet meer. Het morgenrood wekt een nieuwe tijd. De opkomende zon droogt haar tranen. Maar de sandalen aan haar voeten zijn dezelfde. De mensen met wie ze het leven deelt zijn dezelfde. Honger en dorst, het hart dat klopt in haar borst. Het morgenrood wekt een nieuwe tijd. Niets is meer wat het was. Het voelt zo vreemd, zo vrij. Hoe omarm je een toekomst waarin alles mogelijk is? Alles is hetzelfde Alles is anders

GEDACHTE BIJ DE TEKST

In de Joodse traditie gaat Pasen over de bevrijding uit de slavernij in Egypte. Alle nadruk ligt op de nacht van de uittocht. Mozes trekt met het volk door de Rode Zee. De achtervolgende Egyptische legers vinden in het toesluitende water hun ondergang. En dan staat er in de tekst van Exodus ineens dit vers: "Toen de dageraad aanbrak,   stroomde de zee terug naar haar gewone plaats" (Exodus 14:27) Het woord ‘gewoon’ zoemt eindeloos door in mijn gedachten. Terug naar ‘het gewone’ en toch is alles anders. Het evangelie van de opstanding kent deze spanning ook. We zingen uitbundig ons ‘U zij de glorie’, maar tegelijk gaat ons leven ongewoon gewoon door. We staan op, doen onze dingen, leven ons leven, stappen weer in bed. Het gewone leven en toch is niets hetzelfde meer. 
Hoe complex dit leven soms ook kan zijn het hart van alles blijft de liefde. In liefde verbonden met Hem, met de mensen met wie je je dagelijks leven deelt, met de mensen – groot en klein – die aan je zorg zijn toevertrouwd. In liefde verbonden met jezelf, je eigen hart.  ‘Blijf in mijn liefde’ spreekt Jezus op de drempel van zijn afscheid. De eenvoud van de liefde omvat voor hem alles, hieraan mag je leven zijn toegewijd. In de liefde ligt blijkbaar de vervulling van alle dingen, in ieder uur, in iedere ontmoeting, in iedere intentie. Tegelijk zegt Jezus hiermee: ‘Maak het niet moeilijker dan het is!’ Er zijn in dit bestaan veel vragen te stellen, veel antwoorden te zoeken. De zoektocht hiernaar kan je leven slopen, obsessief bezighouden en soms zelfs te gronde richten. Nee, dit is geen pleidooi voor onwetendheid of blinde gehoorzaamheid, maar voor wijsheid, voor balans, voor het bewaren van het wezenlijke. In de dagen na Pasen leest de Joodse gemeenschap het boekje Hooglied, dat zingt over verlangen en de zoete vreugde van het hartstochtelijk beminnen. Dit is even diepzinnig als ontroerend.  Je bent dus bevrijd – uit de slavernij van Egypte, de beklemming van de dood en de duisternis – om als vrije mensen je aan de liefde toe te wijden. De Opstanding leven is in het licht van deze woorden: in eenvoud de liefde toelaten en omarmen – in je gedachten, je woorden en je daden.
Ik heb jullie liefgehad zoals de Vader mij heeft liefgehad BLIJF IN MIJN LIEFDE je blijft in mijn liefde als je je aan mijn geboden houdt zoals ik me ook aan de geboden van mijn Vader gehouden heb en in zijn liefde blijf Dit zeg ik tegen jullie om je mijn vreugde te geven dan zal je vreugde volkomen zijn Mijn gebod is dat jullie elkaar liefhebben ZOALS IK JULLIE HEB LIEFGEHAD JOHANNES 15 let me be filled

DE OPSTANDING LEVEN

1 KORINTE 15 VERS 42 EN 43 Wat in vergankelijke vorm wordt gezaaid, wordt in onvergankelijke vorm opgewekt, wat onaanzienlijk en zwak is wanneer het wordt gezaaid, wordt met schittering en kracht opgewekt.
I WILL RISE

ZING

Word wakker mijn ziel uit de nevels van de nacht Het is zijn Geest die je wekt om het hoogste lied te zingen. Zing met heel je hart gooi alle remmen los bejubel de Dageraad want de nacht is ontkracht. Zing met je broers en je zussen juich met heel de kerk op aarde geef je vrij en doe mee dans en laat de liefde je leiden. Zing met heel je ziel, mateloos en grenzeloos durf het aan en laat je gaan dronken van vreugde vervuld. De dageraad is opgegaan Christus is opgestaan
Psalm 57:9–11 9   Word wakker, mijn ziel, harp en citer, word wakker: ik ga de dageraad wekken. 10   U, Heer, wil ik prijzen onder de volken, over U wil ik zingen bij alle naties, 11   want tot aan de hemel reikt uw liefde, tot in de wolken reikt uw trouw.
JOB 38 VERS 12 Heb jij ooit de morgen ontboden, de dageraad zijn plaats gewezen,

GEDACHTE BIJ DE TEKST

In de Joodse traditie gaat Pasen over de bevrijding uit de slavernij in Egypte. Alle nadruk ligt op de nacht van de uittocht. Mozes trekt met het volk door de Rode Zee. De achtervolgende Egyptische legers vinden in het toesluitende water hun ondergang. En dan staat er in de tekst van Exodus ineens dit vers: "Toen de dageraad aanbrak,   stroomde de zee terug naar haar gewone plaats" (Exodus 14:27) Het woord ‘gewoon’ zoemt eindeloos door in mijn gedachten. Terug naar ‘het gewone’ en toch is alles anders. Het evangelie van de opstanding kent deze spanning ook. We zingen uitbundig ons ‘U zij de glorie’, maar tegelijk gaat ons leven ongewoon gewoon door. We staan op, doen onze dingen, leven ons leven, stappen weer in bed. Het gewone leven en toch is niets hetzelfde meer. 
Alles is anders Alles is hetzelfde In het rijzend morgenrood staren de Israëlieten over de rode zee die zich toegesloten achter hen bevindt. Was het een droom - die donkere nacht, waarvan ze nu door kou bevangen afscheid nemen? Huizenhoog rees het water waar ze in een roes van angst en euforie doorheen trokken, dreigend en hijgend de Egyptische strijdwagens op hun hielen. Alles is anders Alles is hetzelfde Het morgenrood wekt een nieuwe tijd. De opkomende zon verwarmt hun lichamen. Maar de schoenen aan hun voeten zijn dezelfde. De mensen naast wie ze lopen zijn dezelfde. Honger en dorst, het hart dat klopt in hun borst. Het morgenrood wekt een nieuwe tijd. Niets is meer wat het was. Het voelt zo vreemd, zo vrij. Hoe omarm je een toekomst waarin alles mogelijk is? Alles is anders Alles is hetzelfde In het rijzend morgenrood stromen tranen over het gezicht van Maria. Het is de pijn van het gemis, de verwarring. Haar hart huilt om de liefde die zich zo moeizaam in woorden hult. Is het een droom – de leegte van het graf. Ze vindt hem niet. Verdooft staat ze in het ontluikende licht van een nieuwe dag. Engelen moedigen haar begripvol aan ‘droog je tranen, wie je zoekt is heel dicht bij!’ De Heer spelt haar naam, fluistert beloften, maar hem aanraken mag ze niet meer. Het morgenrood wekt een nieuwe tijd. De opkomende zon droogt haar tranen. Maar de sandalen aan haar voeten zijn dezelfde. De mensen met wie ze het leven deelt zijn dezelfde. Honger en dorst, het hart dat klopt in haar borst. Het morgenrood wekt een nieuwe tijd. Niets is meer wat het was. Het voelt zo vreemd, zo vrij. Hoe omarm je een toekomst waarin alles mogelijk is? Alles is hetzelfde Alles is anders
Hoe complex dit leven soms ook kan zijn het hart van alles blijft de liefde. In liefde verbonden met Hem, met de mensen met wie je je dagelijks leven deelt, met de mensen – groot en klein – die aan je zorg zijn toevertrouwd. In liefde verbonden met jezelf, je eigen hart.  ‘Blijf in mijn liefde’ spreekt Jezus op de drempel van zijn afscheid. De eenvoud van de liefde omvat voor hem alles, hieraan mag je leven zijn toegewijd. In de liefde ligt blijkbaar de vervulling van alle dingen, in ieder uur, in iedere ontmoeting, in iedere intentie. Tegelijk zegt Jezus hiermee: ‘Maak het niet moeilijker dan het is!’ Er zijn in dit bestaan veel vragen te stellen, veel antwoorden te zoeken. De zoektocht hiernaar kan je leven slopen, obsessief bezighouden en soms zelfs te gronde richten. Nee, dit is geen pleidooi voor onwetendheid of blinde gehoorzaamheid, maar voor wijsheid, voor balans, voor het bewaren van het wezenlijke. In de dagen na Pasen leest de Joodse gemeenschap het boekje Hooglied, dat zingt over verlangen en de zoete vreugde van het hartstochtelijk beminnen. Dit is even diepzinnig als ontroerend.  Je bent dus bevrijd – uit de slavernij van Egypte, de beklemming van de dood en de duisternis – om als vrije mensen je aan de liefde toe te wijden. De Opstanding leven is in het licht van deze woorden: in eenvoud de liefde toelaten en omarmen – in je gedachten, je woorden en je daden.
Ik heb jullie liefgehad zoals de Vader mij heeft liefgehad BLIJF IN MIJN LIEFDE je blijft in mijn liefde als je je aan mijn geboden houdt zoals ik me ook aan de geboden van mijn Vader gehouden heb en in zijn liefde blijf Dit zeg ik tegen jullie om je mijn vreugde te geven dan zal je vreugde volkomen zijn Mijn gebod is dat jullie elkaar liefhebben ZOALS IK JULLIE HEB LIEFGEHAD JOHANNES 15 let me be filled
NAVOLGING 
NAVOLGING 