Pelgrim naar Pasen
Waarheen gaan mijn voeten mijn gedachten tijd en ruimte zijn aan jou vrij als ik ben iedere dag weer en Hij rood kleurt het hout terwijl zijn vingers grijpen. zijn voeten genageld geen stap meer te gaan om wat ik gedaan heb en nu knaagt aan mijn ziel om wat mij te doen stond en ik overmoedig verzuimde argeloos en onwetend of was het dat nu juist niet wist ik met mijn vrijheid geen raad verkocht haar voor veel te weinig aan een onbekende bieder Hij heeft geen spijt dat hij daar hangt zijn hart bloedt en hoopt dat ik bereid ben het wel te hebben mijn vrijheid is Hem alles waard waarheen gaan deze dag mijn voeten mijn gedachten

Spijt

Home Home Volgende tekst Volgende tekst vrijdagmeditatie de dag waarop we zijn lijden gedenken Hij liep nog een stukje verder,  liet zich toen op de grond vallen  en bad dat dit uur zo mogelijk  aan hem voorbij mocht gaan.  Marcus 14:35 (NBV) spijt
Op zondag 26 maart 2017 hield ik drie weken voor Pasen een preek over Getsemane. (Matteüs 26:30–47) die met dit gedicht werd afgesloten. Wie wil kan deze preek hier beluisteren.